ကမာၻေျမတစ္ခြင္ ျပဲျပဲစင္ေအာင္ တစ္ေနကုန္ပူျပင္းေတာက္ေလာင္ထားေသာ ရွင္ေနမင္းၾကီးလည္း တစ္ေန႕တာ အေလလိုက္၍ ေမာပန္းသျဖင့္ အိပ္စက္အနားယူရန္ အေနာက္ဘက္ ေကာင္းကင္ဆီသုိ႕ တျဖည္းျဖည္း ေရြ႕လ်ားေပ်ာက္ကြယ္စ ျပဳေနျပီ။ ေကာင္းကင္တစ္ခြင္လံုး ဆန္းကစ္အခ်ိဳရည္ ဖိတ္က်ထားသကဲ့သို႕ လိေမၼာ္ေရာင္သန္းလွ်က္ရွိျပီး ပတ္၀န္းက်င္ေလထုမွာ အေႏြးဓာတ္မပ်ယ္ေသးသျဖင့္ ေလလည္ေသာအခါစအိုမွ ထြက္လာေသာေလကဲ့သို႕ ခပ္ေႏြးေႏြး ညွီစို႕စို႕ရွိေနသည္ ။ ေန႕လည္ေန႕ခင္းတြင္ အျပင္ဘက္ေလာကသည္ ဆိတ္ျငိမ္လွ်က္ရွိေသာ္လည္း ညေနခင္းအခ်ိန္တြင္မူ ေက်ာင္းမွျပန္လာေသာ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားမ်ား၊ ရံုးဆင္းလာေသာ ရံုး၀န္ထမ္းမ်ားႏွင့္ အိမ္အနီး ပုစြန္ေတာင္ေစ်းမွ ဆိုင္သိမ္းေနေသာ ေစ်းေရာင္းေစ်းသည္မ်ား၏ ဆူညံပြက္ေလာရိုက္သံမ်ားေၾကာင့္ ရန္ကုန္ျမိဳ႕သည္ အေရးေပၚကယ္တင္ထားေသာ ေသခါနီးလူနာကဲ့သို႕ ရုတ္ခ်ည္းတဖန္ ျပန္လည္၍ အသက္၀င္ႏိုးထလွ်က္ရွိသည္။ နဂါးပံု၊ ဒိုင္ႏုိေစာပံု၊ ကိုယ္တံုးလံုးမိန္းမပံု စသျဖင့္ အျမင္အမ်ိဳးမ်ိဳးေပၚမူတည္ကာ အသြင္အမ်ိဳးမ်ိဳးေဆာင္ေနေသာ မိုးသားတိမ္စိုင္မ်ားသည္ ေကာင္းကင္တြင္ ဟိုမွဒီသို႕ ေလႏွင္ရာ ေမ်ာလြင့္ေနၾကသည္။ အိမ္ေရွ႕ပလက္ေဖာင္းေပၚတြင္ ေခြး၀ဲစားႏွစ္ေကာင္ မိတ္လိုက္ေနသည့္ ျမင္ကြင္းကလည္း တစ္မ်ိဳး ၾကည္ႏူးဖို႕ ေကာင္းသည္။ လမ္းမရွိ လူကူးမ်ဥ္းၾကားအနီးတြင္ ယဥ္ထိန္းရဲႏွင့္ ျပည္သူအခ်ိဳ႕ (ေခြးရူးလိုက္တမ္း..အဲ..ဟုတ္ေသးဘူး) လိုက္တမ္းေျပးတမ္း ကစားေနသည္မွာ ငယ္စဥ္ကေလးဘ၀ကို အမွတ္ရေစသည္။ အီကဲ့သို႕ ရသစံုေတြ႕ျမင္ခံစားႏိုင္ေသာ ညေနခင္းပတ္၀န္းက်င္ကို ေငးေမာေနရသည္မွာ တီဗီဖန္သားေပၚတြင္ ေမာ္ဒယ္သရုပ္ေဆာင္ မိုးေဟကို တိတ္ေခြကို ၾကည့္ရသည္ထက္ပင္ ဆြဲေဆာင္မွဳေကာင္းေနေပေတာ့၏။
မၾကာခင္အခ်ိန္တြင္ ယခင္က ေလႏွင္ရာလြင့္ပါေနေသာ မိုးတိမ္မ်ားသည္ တျဖည္းျဖည္း စုေ၀းမိျပီး မီးခိုးေရာင္ ျခံဳေစာင္ထူၾကီးႏွယ္ေျပာင္းလဲကာ အာကာသတစ္ျပင္လံုးကို အေမွာင္ခ်လႊမ္းျခံဳပစ္လိုက္သည္။ ေလျပင္းမ်ားတိုက္ခတ္သျဖင့္ သစ္ရြက္မ်ားေၾကြၾကသည္ ။ သစ္ကိုင္းမ်ားက်ိဳးက်သည္ ။ စည္ပင္မွမခ်ိဳင္လွဲၾကလို႕ ပင္စည္မွယိုင္လဲက်ေသာ သစ္အိုပင္မ်ားလည္းရွိ၏။ ေလျပင္းဒဏ္ေၾကာင့္ မၾကာခင္က အခ်စ္ပလူးေနေသာ ေခြးထီးေပၚသို႕ လွ်ပ္စစ္ဓာတ္ၾကိဳးမ်ားပါပ်က္က်ရာ ဆန္႕ငင္ဆန္႔ငင္ ေ၀ဒနာခံစားေနရရွာေသာ ေခြးႏွစ္ေကာင္ကို သနားဂရုနာသက္ဖြယ္ေတြ႕ျမင္ရသည္ ။
မၾကာမီ ၾကက္ဥတစ္လံုးျပဳတ္တာ က်က္ခ်ိန္ေလာက္အၾကာတြင္ မိုးစက္အမွွဳန္မႊားေလးမ်ား ေလျပင္းမ်ားႏွင့္အတူ ေရာယွက္က်ဆင္းလာသည္ ။ ေျမာင္းသင္းနံ႕ေလးမ်ား ခံစားမိ၏ ။ တဖန္ အိမ္သာတစ္ခါတက္ေလာက္ အၾကာတြင္ (စုိင္းစိုင္းကိုသနားလို႕ထင္သည္) မိုးသည္းထန္စြာရြာခ်လိုက္သည္ ။ ေျမျပင္ေပၚတြင္ တီေကာင္မ်ား၊ ဖားျပဳပ္မ်ား ၊ ေျမာင္းေပၚမွတက္လာေသာ ၾကြက္မ်ားျဖင့္ ရန္ကုန္ျမိဳ႕ၾကီးသည္ တိရိစာၦန္ရံုတစ္ခုႏွယ္ အေကာင္ပေလာင္မ်ား စည္ကားေနေတာ့၏ ။ မိုးအဆက္မျပတ္ရြာသျဖင့္ ေျမာင္းေရလွ်ံတက္ေသာအခါ လမ္းမေပၚတြင္ ေရမ်ားသည္ ေျခသလံုးခန္႕ထိ တက္ကာ ေခ်ာင္းကဲ့သို႕ စီးဆင္းေနေတာ့၏။ ေရမခ်ိဳးရေသးေသာ သူေတာင္းစားကေလးငယ္ေလးမ်ားမွာ ေရကူးကန္သို႕ေရာက္သည့္ႏွယ္ ေရကူးေဆာ့ကစားၾကသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြက္ သီးသန္႕မထုတ္လုပ္ႏိုင္ေသးေသာ ေရထဲတြင္သြားႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ေခတ္မမီေသးေသာ ေမာ္ေတာ္ကားမ်ားကို ကားေမာင္းသူမ်ားက ကိုယ္တုိင္ဆင္းတြန္းၾကရသည္ ။ အခ်ိဳ႕မိန္းမပ်ိဳေလးမ်ားကလည္း မိုးေရေအာက္ ေျမာင္းေရထဲတြင္ မင္းသမီးအမွတ္ႏွင့္ ကဗ်ာဆန္ဆန္လမ္းေလွ်ာက္ေနသည္ ။ ေရစိုအ၀တ္ႏွင့္အပ်ိဳေလးမ်ားကို စပါယ္ယာမ်ားက လွမ္းေအာ္ စေနာက္သည္။ ရန္ကုန္ျမိဳ႕ၾကီး သည္လည္း မိုးသံ ၊ ကားစက္သံ ၊ ဟြန္းသံ၊ ကေလးေအာ္သံမ်ားေၾကာင့္ ေစ်းပြဲေတာ္ၾကီးတစ္ခုကဲ့သို႕ စည္ကားေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ေကာင္းလွသည္။
ပုဇြန္ေတာင္ေစ်းမွ လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ေရာင္းခ်ေနေသာ ငါးပုစြန္းဘန္းထဲမွ ငါးမ်ားပုစြန္အရွင္မ်ားလည္း လမ္းေပၚမွေရေပၚတြင္ လူမ်ားႏွင့္အတူ လွဳပ္စိလွဳပ္စိ ေပါေလာေပၚေနၾကသည္ ။ ထိုသို႕ ပလတ္စတစ္အိတ္၊ သစ္ရြက္ေျခာက္၊ သစ္ကိုင္းေျခာက္၊ ဖိနပ္မ်ား၊ လူမ်ား ၊ တိရိစာၦန္မ်ားႏွင့္ အျခားအရာ၀တၳဳမ်ားအစံု ေပါေလာေပၚေနေသာ ေျမာင္းေရထဲတြင္ မိမိတို႕၏ ဟင္းသီးဟင္းရြက္ သားငါးမ်ားကို လိုက္ေကာက္သူကေကာက္သည္။ ကားတြန္းသူက ကားတြန္းၾကသည္။ ေရကူးသူ ကေလးငယ္မ်ားက ေရကူးသည္ ။ လမ္းစည္းကမ္းထိန္းသိမ္းေရးပုဂၢိဳလ္မွာလည္း လမ္းစည္းကမ္းမည္သို႕ထိန္းသိမ္းရမည္မသိဘဲ အုတ္တိုက္ေလးထဲတြင္ လက္မွိဳင္ခ်က ထိုျမင္ကြင္းကို ကြ်န္ေတာ္ကဲ့သို႕ ရွဳစားေငးေမာေနေတာ့၏ ။
အခ်ဳပ္ဆိုရေသာ္ မေမ့ႏိုင္ေသာ ျမင္ကြင္းအဖံုဖံုျဖင့္ ခံစားမွဳအစုံံေပးစြမ္းႏိုင္သည့္ ရွဳခင္းပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္ကို အမည္တပ္ရမည္ဆိုပါကို "ရန္ကုန္ျမိဳ႕ ညေနခင္း" ဟုပင္ေခၚဆိုရမည္ျဖစ္သည္။ ထိုပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္သည္ပင္ ကြ်န္ေတာ္ဘ၀၏ မေမ့ႏိုင္ေသာ ျမင္ကြင္းတစ္ခုပင္ ျဖစ္ေပေတာ့သတည္း။
မၾကာခင္အခ်ိန္တြင္ ယခင္က ေလႏွင္ရာလြင့္ပါေနေသာ မိုးတိမ္မ်ားသည္ တျဖည္းျဖည္း စုေ၀းမိျပီး မီးခိုးေရာင္ ျခံဳေစာင္ထူၾကီးႏွယ္ေျပာင္းလဲကာ အာကာသတစ္ျပင္လံုးကို အေမွာင္ခ်လႊမ္းျခံဳပစ္လိုက္သည္။ ေလျပင္းမ်ားတိုက္ခတ္သျဖင့္ သစ္ရြက္မ်ားေၾကြၾကသည္ ။ သစ္ကိုင္းမ်ားက်ိဳးက်သည္ ။ စည္ပင္မွမခ်ိဳင္လွဲၾကလို႕ ပင္စည္မွယိုင္လဲက်ေသာ သစ္အိုပင္မ်ားလည္းရွိ၏။ ေလျပင္းဒဏ္ေၾကာင့္ မၾကာခင္က အခ်စ္ပလူးေနေသာ ေခြးထီးေပၚသို႕ လွ်ပ္စစ္ဓာတ္ၾကိဳးမ်ားပါပ်က္က်ရာ ဆန္႕ငင္ဆန္႔ငင္ ေ၀ဒနာခံစားေနရရွာေသာ ေခြးႏွစ္ေကာင္ကို သနားဂရုနာသက္ဖြယ္ေတြ႕ျမင္ရသည္ ။
မၾကာမီ ၾကက္ဥတစ္လံုးျပဳတ္တာ က်က္ခ်ိန္ေလာက္အၾကာတြင္ မိုးစက္အမွွဳန္မႊားေလးမ်ား ေလျပင္းမ်ားႏွင့္အတူ ေရာယွက္က်ဆင္းလာသည္ ။ ေျမာင္းသင္းနံ႕ေလးမ်ား ခံစားမိ၏ ။ တဖန္ အိမ္သာတစ္ခါတက္ေလာက္ အၾကာတြင္ (စုိင္းစိုင္းကိုသနားလို႕ထင္သည္) မိုးသည္းထန္စြာရြာခ်လိုက္သည္ ။ ေျမျပင္ေပၚတြင္ တီေကာင္မ်ား၊ ဖားျပဳပ္မ်ား ၊ ေျမာင္းေပၚမွတက္လာေသာ ၾကြက္မ်ားျဖင့္ ရန္ကုန္ျမိဳ႕ၾကီးသည္ တိရိစာၦန္ရံုတစ္ခုႏွယ္ အေကာင္ပေလာင္မ်ား စည္ကားေနေတာ့၏ ။ မိုးအဆက္မျပတ္ရြာသျဖင့္ ေျမာင္းေရလွ်ံတက္ေသာအခါ လမ္းမေပၚတြင္ ေရမ်ားသည္ ေျခသလံုးခန္႕ထိ တက္ကာ ေခ်ာင္းကဲ့သို႕ စီးဆင္းေနေတာ့၏။ ေရမခ်ိဳးရေသးေသာ သူေတာင္းစားကေလးငယ္ေလးမ်ားမွာ ေရကူးကန္သို႕ေရာက္သည့္ႏွယ္ ေရကူးေဆာ့ကစားၾကသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြက္ သီးသန္႕မထုတ္လုပ္ႏိုင္ေသးေသာ ေရထဲတြင္သြားႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ေခတ္မမီေသးေသာ ေမာ္ေတာ္ကားမ်ားကို ကားေမာင္းသူမ်ားက ကိုယ္တုိင္ဆင္းတြန္းၾကရသည္ ။ အခ်ိဳ႕မိန္းမပ်ိဳေလးမ်ားကလည္း မိုးေရေအာက္ ေျမာင္းေရထဲတြင္ မင္းသမီးအမွတ္ႏွင့္ ကဗ်ာဆန္ဆန္လမ္းေလွ်ာက္ေနသည္ ။ ေရစိုအ၀တ္ႏွင့္အပ်ိဳေလးမ်ားကို စပါယ္ယာမ်ားက လွမ္းေအာ္ စေနာက္သည္။ ရန္ကုန္ျမိဳ႕ၾကီး သည္လည္း မိုးသံ ၊ ကားစက္သံ ၊ ဟြန္းသံ၊ ကေလးေအာ္သံမ်ားေၾကာင့္ ေစ်းပြဲေတာ္ၾကီးတစ္ခုကဲ့သို႕ စည္ကားေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ေကာင္းလွသည္။
ပုဇြန္ေတာင္ေစ်းမွ လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ေရာင္းခ်ေနေသာ ငါးပုစြန္းဘန္းထဲမွ ငါးမ်ားပုစြန္အရွင္မ်ားလည္း လမ္းေပၚမွေရေပၚတြင္ လူမ်ားႏွင့္အတူ လွဳပ္စိလွဳပ္စိ ေပါေလာေပၚေနၾကသည္ ။ ထိုသို႕ ပလတ္စတစ္အိတ္၊ သစ္ရြက္ေျခာက္၊ သစ္ကိုင္းေျခာက္၊ ဖိနပ္မ်ား၊ လူမ်ား ၊ တိရိစာၦန္မ်ားႏွင့္ အျခားအရာ၀တၳဳမ်ားအစံု ေပါေလာေပၚေနေသာ ေျမာင္းေရထဲတြင္ မိမိတို႕၏ ဟင္းသီးဟင္းရြက္ သားငါးမ်ားကို လိုက္ေကာက္သူကေကာက္သည္။ ကားတြန္းသူက ကားတြန္းၾကသည္။ ေရကူးသူ ကေလးငယ္မ်ားက ေရကူးသည္ ။ လမ္းစည္းကမ္းထိန္းသိမ္းေရးပုဂၢိဳလ္မွာလည္း လမ္းစည္းကမ္းမည္သို႕ထိန္းသိမ္းရမည္မသိဘဲ အုတ္တိုက္ေလးထဲတြင္ လက္မွိဳင္ခ်က ထိုျမင္ကြင္းကို ကြ်န္ေတာ္ကဲ့သို႕ ရွဳစားေငးေမာေနေတာ့၏ ။
အခ်ဳပ္ဆိုရေသာ္ မေမ့ႏိုင္ေသာ ျမင္ကြင္းအဖံုဖံုျဖင့္ ခံစားမွဳအစုံံေပးစြမ္းႏိုင္သည့္ ရွဳခင္းပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္ကို အမည္တပ္ရမည္ဆိုပါကို "ရန္ကုန္ျမိဳ႕ ညေနခင္း" ဟုပင္ေခၚဆိုရမည္ျဖစ္သည္။ ထိုပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္သည္ပင္ ကြ်န္ေတာ္ဘ၀၏ မေမ့ႏိုင္ေသာ ျမင္ကြင္းတစ္ခုပင္ ျဖစ္ေပေတာ့သတည္း။
